Skemmtilegur pistill frá heiðarlegum hægrimanni. Mér hugnast ekki stefnan, en gagnrýnin á Laffer þvaður Hannesar Hólmstein er löngu tímabær.
Í huga hvers konar hægrimanns er það orðið lykilatriði að hámarka tekjur hins opinbera? Okkur hægrimönnum væri nær að tala fyrir þeim gildum sem raunverulega skipta okkur máli og hætta að reyna að fullnægja sjónarmiðum sem eru ekki okkar eigin. Það eru nefnilega þúsund góðar ástæður fyrir því að halda sköttum lægri en þeir eru í dag og Laffer kúrvan er hvorki ein þeirra, né ætti að vera það. (Hafsteinn Gunnar Hauksson, 09.03 2010) Hafsteinn er þó á villigötum, að mínu mati, þegar hann telur Hannes vilja hámarka tekjur hins opinbera. Trúlega er Hannesi nokkuð sama um þær.
Hannes er einfaldlega úlfur í sauðagæru. Hann vill við trúum að samfélagið græði óskaplega á lágum sköttum. Í hans huga er Laffer fyrst og síðast vopn í blekkingarleiknum.
Ég sé Ögmundurarmur VG er um það bil á sama stað og hann hefur verið síðustu mánuði. Í vinsældaleit á sem flestum vígstöðvum.
Ögmundur klófestir aðdáun til hægri fyrir að vera hæfilega á móti Icesave samkomulagi, en sinnir vinstri vinsældum með því að hleypa ekki öðrum flokkum að.
Þeir sem alfarið vilja hafna Icesave, eða gera mun ítarlegri kröfur, fá ekki til þess tækifæri meðan Ögmundur púkkar upp á stjórnina. En um leið og Ögmundur ver stjórnina falli, vinnur hann kröftuglega gegn því hún nái árangri - og virðist vilja gera mun ítarlegri kröfur. Hvílík endaleysa.
Þetta finnst (mörgum) kjósendum óskaplega smart og til vitnis um gífurlegan heiðarleika Ögmundar.
Það sem Steingrímur J. Sigfússon þarf að gera núna, er að setjast niður með Ögmundararmi VG og fá greiningu á stöðunni. Hvað, nákvæmlega, vill það fólk fá úr samningaviðræðum? Hvað sættir það sig við - og hvað ekki?
Ef Steingrímur metur kröfur þeirra óraunhæfar, ber honum að ljúka þessu stjórnarsamstarfi. Þjóðin á þetta ekki skilið.
Ögmundur mun aldrei gera slíkt að eigin frumkvæði.
Því það yrði erfið ákvörðun og óvinsæl meðal margra.
Fyrr í dag - eða gær, svo maður sé nákvæmur, rölti ég upp í hæðina fyrir ofan bæinn í dásamlegu veðri.
Tók með mér myndavél sem ég fjárfesti í nýlega (Canon EOS 450D). Þetta ku vera þokkaleg vél fyrir áhugaljósmyndara, en ég hef því miður gleymt miklu af því sem ég áður kunni. Eitthvað á ég af ljósmyndabókum og þarf að leggjast yfir þær.
Þegar ég tók myndir af hestunum sem sjást hér neðar, kom eigandinn áhyggjufullur og spurði hvers vegna ég væri að mynda hestana hans. Pollrólegur útskýrði ég göfugt hlutverk áhugaljósmyndara í veröldinni - að þeir væru sjaldnast að taka myndir "til" einvers, en eiga sér kannski lítinn draum um stóra mynd.
Bóndinn skyldi þetta mætavel, en sagðist þó hafa áhyggjur af þessu uppátæki mínu, því hestaþjófar hefðu haft sig í frammi síðustu mánuði.
Ég sýndi honum skilríki - og útskýrði, aðspurður, að Baldur væri íslenskt nafn. Lét fylgja með að ég væri ekki bankastarfsmaður, en ef hann rækist á slíka - frá Íslandi - skyldi hann hafa gætur á hestunum. Svona til að létta andrúmsloftið.
Bóndinn varð nú allur hinn þægilegasti og sagði mér af ferð foreldra sinna til Reykjavíkur. Benti mér svo á hóp af nýfæddum lömbum á næsta akri og hvatti mig til að taka myndir af þeim líka. Sem ég gerði (þær voru allar arfaslakar).
Eftirfarandi eru tvær áhugaverðar hljóðskrár úr breskum miðlum. Báðar eru frá föstudegi fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu.
Í fyrri hljóðskránni eru tvær klippur úr einum vinsælasta fjármálaþætti Breta, Wake Up to Money. Þar segir Birgitta Jónsdóttir, alþingismaður, þessa fyrstu (sic!) þjóðaratkvæðagreiðslu í sögu Íslands sérlega mikilvæga - rétt áður hafði hún útskýrt að annar svarmöguleikinn væri bilun (insane) og einn megintilgangur atkvæðagreiðslunnar væri reiðistjórnun fyrir Íslendinga (anger management).
Svo eru menn hissa að einstaka maður geri grín að Íslandi.
Hins vegar tekur Birgitta af allan vafa hvað greiðsluna til Breta varðar. Hún ítrekar að Íslendingar ætli að greiða allt tilbaka, en vextir og útfærsla séu til umræðu. Íslenskir stjórnmálamenn hafa reyndar stundað það lengi að ljúga í útlendu útvarpi - en í ljósi þess Birgitta var kosin inn á þing til að siðvæða íslensk stjórnmál, geri ég ráð fyrir hugur fylgi máli.
Wake Up to Money - BBC Radio 5 - 05.03 2010
Seinni hljóðskráin er hlaðvarp (podcast) úr safni Economist. Þar má heyra Breta horfa til Skandinavíu til að átta sig á Íslandi.
Economist Podcast: All Audio - 05.03 2010
Í kjölfar atkvæðagreiðslu heyri ég marga tjá þá skoðun að samningsstaða Íslands sé betri en nokkurn tíma fyrr. Það kann að vera rétt. En ég vek jafnframt athygli á að því oftar og hærra sem "talað er máli Íslands", því fleiri fá áhuga á málinu og vilja kynna sér á eigin forsendum. Niðurstaðan passar ekki endilega við þann "sannleika" sem Íslendingar vilja halda á lofti.
Ég sat við skjáinn í gær, þegar Alistair Darling talaði um Ísland (Politics Show). Þar virtist hann jafnvel vera að verja Íslendinga gegn gráðugum fréttamanni. Þó við vitum e.t.v. betur, virtist Darling vera annálað góðmenni.
Nú reynir á hvort Íslendingar skynji hina hárfínu línu milli fórnarlambs* og frekjudollu. Skynji hve hættulegt það er að bregðast við af hörku, nú þegar Bretar hafa mætt með ákveðna mýkt í málið.
Ef stjórnarandstaða ætlar sér inn á alþingi með Icesave, í því skyni að afneita allri ábyrgð, þvert á orð forseta, Birgittu og flestra þeirra sem að málinu hafa komið, hverfur samningsstaðan á augabragði.
