|
04/05 2010 09:34 |
Bloggfærsla hefur átt sér stað. Hvort það verður til lengri eða skemmri tíma, veit ég ekkert um.
Þessu svæði verður haldið, því maður skyldi aldrei brenna brýr. |
|
|
03/05 2010 23:47 |
Ákveðinn húmor í að sjá fréttir þess efnis Financial Times styðji nú Íhaldsflokk í fyrsta skipti í 23 ár. Nær væri að tala um að koma úr skápnum, eða hvað?
Satt best að segja fyllist maður örlitlum ótta við að lesa svo jákvæðar tilvísanir í járnfrúnna.
Hannes Hólmsteinn hefur líklega fagnað þessum tímamótum hjá FT.
En það er nokkurn veginn sama hvað FT tautar, stefnu Íhaldsflokks vita þeir jafnlítið um og við hin - sem sagt eiginlega ekkert!
|
|
03/05 2010 00:44 |
Samkvæmt Telegraph búa stuðningsmenn David Miliband sig undir leiðtogabaráttu eftir kosningar næstkomandi fimmtudag. Byltingin gæti þá hafist á föstudagsmorgun.
Alan Johnson hefur verið orðaður við leiðtogasætið, en Telegraph telur Miliband eiga stuðning hans vísan.
The Foreign Secretary is understood to be confident he would have the support of Cabinet colleagues, including Alan Johnson, the Home Secretary, Tessa Jowell, the Olympics Minister, and Bob Ainsworth, the Defence Secretary.
(Telegraph 03.05 2010)
Ed Balls myndi þá líklega fara gegn Miliband, en hefði varla betur.
Ég vona Miliband og félagar láti til skarar skríða á föstudagsmorgun.
Þó ekki væri nema til að losna við endalausar vangaveltur um hverjir ætli að bylta, hvenær, hvernig og hvers vegna.
Sú umræða hefur skotið upp kollinum með reglulegu millibili frá því Brown tók við flokknum, en allar tilraunir í þá veru hafa endað með ósköpum.
Sniðugast væri þó ef Brown segði af sér í snarhasti, því samkvæmt reglum flokksins tæki þá varaformaðurinn sjálfkrafa við.
Harriet Harman.
That prospect has alarmed senior party figures, who are privately putting pressure on Mr Brown to “pre-announce” any post-election resignation, remaining in office until a permanent successor is elected.
(Telegraph 03.05 2010) |
|
02/05 2010 23:19 |
Líkt og sjá má á skjámynd af veðbanka William Hill, mun þingmaður Frjálslyndra demókrata ekki sigra í mínu kjördæmi. Ekki möguleiki.
Í raun eru því aðeins tveir flokkar í boði. Frjálslyndir demókratar og UKIP eru "vote heaven" (á Björgólfsku).
Til eru vefsíður hvar kjósendur geta haft atkvæðaskipti. Það virkar á eftirfarandi hátt:
Í mínu kjördæmi (Pudsey) takast á Íhalds- og Verkamannaflokkur. Í öðru kjördæmi (t.d. Bath) takast á Íhaldsflokkur og Frjálslyndir demókratar.
Ég finn kjósanda Verkamannaflokks í Bath og býð honum að kjósa Verkamannaflokk hér, ef hann heitir því að kjósa Frjálslynda demókrata hjá sér.
Það að fólk sé þvingað í slíka gjörninga, sýnir ágætlega hve vont núverandi kosningakerfi er. |
|
02/05 2010 20:05 |
Pressan fer mikinn í dag og fullyrðir ofurkonan Gillian Duffy sé "ein síns liðs að rústa kosningabaráttu forsætisráðherrans", Gordon Brown, og sé þar með að reynast "einn mesti áhrifavaldur breskra stjórnmmála í langan tíma".
Gífuryrðin eru réttlætt með tilvísun í kannanir sem sýna Íhaldsflokkurinn bætir við sig fylgi! Mörgum mun þykja það undarleg tenging - ekki síst í ljósi þess fylgi Verkamannaflokks hefur yfirleitt staðið í stað eftir atburðinn; rís hér og fellur þar.
Reyndar er ekki nóg með að fylgi Verkamannaflokks sé óbreytt í kjölfar Bigot-gate, heldur er álit almennings á kosningabaráttu Browns nákvæmlega jafnlítið og áður.
Clegg remains ahead of Cameron, 33% to 30%, as the party leader who is campaigning best. But his lead over Cameron has slipped from nine points to three since last week. Brown's rating is unchanged on 17%, apparently unaffected by his comments in Rochdale.
(Guardian 02.05 2010)
Sem sagt, æsifréttamennska Pressunnar stýrist hvorki af staðreyndum né skynsemi, heldur einhverju allt öðru. Kannski ásókn í lesendur?
Vel má vera Bigot-gate muni hafa einhver áhrif á fylgi Verkamannaflokks, en í dag eru þau vandfundin. Gillian Duffy, eins ágæt og hún kann að vera, er hvorki að "rústa kosningabaráttu forsætisráðherrans", né ávinna sér sess sem "einn mesti áhrifavaldur breskra stjórnvalda í langan tíma".
Að fá lesendur skiptir vissulega máli fyrir fjölmiðil, en einhverju hlýtur að skipta að fréttamenn segi satt og rétt frá.
Meira að segja þegar skrifað er um erlenda atburði. |
|
|
|
|
