Ég ætlaði að poppa í stóra skál og taka þátt í rifrildi nr. 50454 um "það sem sagt er Íslendingar fá, eða fá ekki, úr ESB".  Sé svo að hitinn er rétt að smella í 30 gráður og himinn heiðskýr*.

Ég leggst því flatur í sólina og læt mig dreyma þá framtíð að fólk uppgötvi svarið fæst í aðildarviðræðum, hvergi annars staðar.

Keppni aðildarsinna og andstæðinga, í hver geti fundið fleiri álitsgjafa sem nenna samsinna þeim, fer að verða þreytt.

* Svo er örbylgjuofninn minn ónýtur og ég man ekki uppskriftina að poppi.

Fari svo Bretar og Hollendingar samþykkja að setjast aftur við samningaborðið, legg ég til ný skoðanakönnun Gallup verði þýdd á útlensku og kynnt fyrrnefndum þjóðum.

Skotheld sönnun á örvæntingunni sem ríkir í þjóðfélaginu. 

Maður fær næstum tár í augun.

-----

Ég hnuplaði eftirfarandi af vefsíðu örvitans.  Hef ekki hugmynd um sannleiksgildið, en sagan finnst mér stórgóð.

Fyrir nokkru var bíll dreginn af bílastæði við Leifstöð. "Eigendur" voru erlendis og fjármögnunarfyrirtæki (vondu mennirnir) sótti bílinn sem ekki hafði verið greitt af í marga mánuði. Blað eitt ætlaði að fjalla um málið, hringdi í fyrirtækið og spurði hvaða mannvonska þetta væri að taka bílinn. Sá sem rætt var við spurði á móti hvort hin raunverulega frétt væri ekki sú að fólk sem ekki gæti borgað af bílnum sínum væri statt erlendis í skemmtiferð. Engin frétt var skrifuð.
(Matthías Ásgeirsson 01.07 2009)

Ég vil, í mestu vinsemd, biðja þá sem gagnrýna á þessum vef um að birta tengla á tengiskjöl og vefsíður, fremur en að líma langa texta inn í sjálft athugasemdakerfið.
Slíkt er ekki einungis betra fyrir lesendur, heldur sjálfsögð kurteisi.

Svo ekki sé minnst á það þykja afskaplega léleg vinnubrögð að líma inn langa texta og geta hvergi hvaðan gögnin koma.

Eftirfarandi er sýnishorn af þeim kóða sem til þarf til að tengja í skjal eða vef (í dæminu tengi ég á eigin vefsíðu); kóðann má nota víðar, t.d. á athugasemdakerfi Eyjunnar, svo fyrir þá sem ekki kunnu áður, er tilvalið að afrita og geyma.

Hér bendi ég á <a href="http://www.baldurmcqueen.com">eigin vefsíðu</a>.  Nú er kóðanum lokið.

Maður opnar sem sagt vísunina með eftirfarandi:

<a href="http://

Síðan er slóðin sett inn, (t.d. www.baldurmcqueen.com) og strax eftir slóðina er sett gæsalöpp og hornklofi (lokast).  Sem sagt:

">

Nú skrifar þú svo orðið/orðin sem notandinn á að smella á (í mínu dæmi "eigin vefsíðu")

Strax eftir orðið/orðin, er svo öllu saman lokað með

</a>

Annað notadrjúgt.

Venjulegt letur, en <strong>hér byrjar feitletrun</strong>

Venjulegt letur, en <i>hér er skáletur</i>

Endilega prófið að vild í athugasemdakerfinu.

Undarlegt að meintur hrunfræðingur, Ólafur Arnarson, skuli enn halda Bretar hafi "valdið gjaldþroti Kaupþing" með aðgerðum sínum gegn KS&F.

Hefur maðurinn ekkert fylgst með?

Breska fjármálaeftirlitið, sem klárlega bar ábyrgð á breska bankanum Kaupþing Singer & Friedlander, greip til inn í atburðarásina þegar ljóst var að áhlaup var hafið á bankann.
Áhlaupið var reyndar af slíkri stærðargráðu að erfitt er að finna hliðstæðu síðustu áratugi, ef hún finnst á annað borð.

Sem sagt; breskur banki, breskt eftirlit, breskar aðgerðir samkvæmt breskum lögum og Bretar ábyrgir fyrir innistæðum.

Ekkert sérlega flókið, né illskiljanlegt.

Á meðan var móðurfélagið, Kaupþing á Íslandi, upptekið við að fela stórtap með vafasömum aðgerðum (svo vægt sé orðað) - og koma merkismönnum í skjól áður en fyrirsjáanlegt hrun yrði.

Kaupþing var, í stuttu máli sagt, hrunið löngu fyrir hrun.

Þessu áttuðu fleiri en Bretar sig á, þó snautlegt eftirlitskerfi á Íslandi hafi (auðvitað) áttað sig síðast allra.

Kannski Ólafur átti sig líka einn daginn.