Undarlegt að meintur hrunfræðingur, Ólafur Arnarson, skuli
enn halda Bretar hafi "valdið gjaldþroti Kaupþing" með aðgerðum sínum gegn KS&F.
Hefur maðurinn ekkert fylgst með?
Breska fjármálaeftirlitið, sem klárlega bar ábyrgð á breska bankanum Kaupþing Singer & Friedlander, greip til inn í atburðarásina þegar ljóst var að
áhlaup var hafið á bankann.
Áhlaupið var reyndar af slíkri stærðargráðu að erfitt er að finna hliðstæðu síðustu áratugi, ef hún finnst á annað borð.
Sem sagt; breskur banki, breskt eftirlit, breskar aðgerðir samkvæmt breskum lögum og Bretar ábyrgir fyrir innistæðum.
Ekkert sérlega flókið, né illskiljanlegt.
Á meðan var móðurfélagið, Kaupþing á Íslandi, upptekið við að fela stórtap með
vafasömum aðgerðum (svo vægt sé orðað) - og koma merkismönnum
í skjól áður en fyrirsjáanlegt hrun yrði.
Kaupþing var, í stuttu máli sagt, hrunið löngu fyrir hrun.
Þessu áttuðu fleiri en Bretar sig á, þó snautlegt eftirlitskerfi á Íslandi hafi (auðvitað) áttað sig síðast allra.
Kannski Ólafur átti sig líka einn daginn.