|
09/02 2010 00:52 |
Margt bendir til þess blóð muni renna í Íran á fimmtudag, en þá rennur upp 22. dagur Bahman-mánaðar og hefðbundið að landsmenn haldi upp á afmæli hins íslamska lýðveldis. Hátíðarhöld verða þó varla áberandi í þetta sinn.
Samkvæmt LA Times munu allt að þrjár milljónir manna mótmæla í Tehran; stjórnvöld flytja nú stuðningsmenn til borgarinnar, en gengur hægt að smala, segir ónefndur heimildarmaður blaðsins.
Yahoo News segja hægst hafi á netsambandi í Íran vegna "bilunar" og fólki gengur illa að senda textaskilaboð í farsímum vegna "breytinga á hugbúnaði". Allt mun þetta lagast í næstu viku.
Eftir "hátíðarhöldin".
Tilviljun?
Á Radio Free Europe segir Golnaz Esfandiari yfirvöld í Tehran séu að skipta út ruslagámum úr járni fyrir plastgáma, en áður hafa mótmælendur kveikt í járngámunum og notað sem skjól gegn árásum lögreglu. Einnig munu ný-uppsett hátalarakerfi vinna gegn slagorðum meðlima grænu hreyfingarinnar.
Þegar er byrjað að handtaka þekkta andófsmenn.
Observer var með ágætt yfirlit yfir forsögu málsins um helgina, ólgan þarna virðist gífurleg. Ekki þarf mikið til að allt fari af stað og uppreisnin fái vængi.
Vikan verður þá appelsínugul og græn.
Í Úkraínu deyr appelsínugul bylting og græn fæðist í Íran - og kannski mætti blanda stórviðburðum frá Norður-Írlandi í jöfnuna.
My parents never could agree about my type of school.
My learning was all done at home, that's why I'm such a fool.
They've both passed on, God rest 'em, but left me caught between
That awful color problem of the Orange and the Green.
(The Orange and The Green; írskt þjóðlag) |
|
|
01/02 2010 13:56 |
Ég veit ekki hvort Ólafur Ragnar telji sig vera vinna stóra sigra með yfirlýsingum þessa dagana, en líklega áttar hann sig á að sigrarnir eru helst innanlands. Væri hann sannarlega að vinna að hagsmunum Íslands myndi hann stíga varlega niður á viðkvæmu augnabliki í Icesave málinu og velja orð sín vel.
Nota hárbeitta gagnrýni fremur en fúkyrði.
Því Ólafur gæti sannarlega komið að gagni.
En Ólafur virðist ekki vera hugsa um Icesave, heldur búa í haginn fyrir líf eftir embætti. Hann áttar sig á að fátt mun gera hann vinsælli heimafyrir en stóryrði í garð útlendinga.
Ég skil í sjálfu sér ágætlega að langþreytt fólk fái útrás gegnum Ólaf - en efast jafnframt um bardagatæknin sé góð.
Tilraunir forsetans til að draga laufléttan brandara inn í deiluna - og skora stig hjá Írum í leiðinni - voru til dæmis vandræðalegar. Brandarann heyrði ég einmitt fyrst frá írskum stjórnmálamanni fyrir ríflega ári síðan. Honum þótti hann sniðugur, enda geta Írar hlegið að sjálfum sér.
Íslendingar virðast hins vegar, af Ólafi að dæma, gjörsneyddir húmor og taka sjálfa sig svo alvarlega að það stappar nærri krankleika.
Svo maður alhæfi nú, líkt og háttvirtur forsetinn.
Því tóku menn eftir því í "brandarahneykslinu" að Ólafur alhæfði? Nú er ég sjálfur skammaður reglulega fyrir slíkt - hvað finnst mönnum þá um að þjóðhöfðingi Íslands stimpli alla Breta sem hrokafulla?
Ólafur hefði t.d. getað sagt "arrogance of Britain" sem myndi skiljast sem gagnrýni á breska kerfið, en kaus að alhæfa um Breta; "arrogance of the British".
Ekki þetta pirri mig, en skrýtið að hafa hvergi séð þetta gagnrýnt á Íslandi. Getur verið menn geri meiri kröfur um kurteisi á ómerkilegan bloggara en sjálfan forseta íslensku þjóðarinnar?
Það skyldi þó aldrei vera :-)
Svo má velta fyrir sér, í gamni að sjálfsögðu - ef einn, ofurlítill brandari er til marks um hroka Breta, hvað segir það um alla Íslendinga utan Hafnarfjarðar?!
Eftirfarandi eru þrjú dæmi af tugum, frá þeim tíma er háttvirtur hugsaði aldrei um Ísland sem örríki, heldur stórveldi sem öðrum þjóðum væri hollast að læra af. Þá var sannleikanum snúið svo Ísland liti sem öflugast út - nú er honum snúið til að undirstrika smæð og vesældóm, ýkja illsku annarra og leita samúðar í sem flestum heimsálfum.
Each time Britain sent the Navy to stop us but each time we won - the only nation on earth to defeat the British Navy, not once but three times. With this unique track record, it is no wonder that young entrepreneurial Vikings have arrived in London full of confidence and ready to take on the world!
(Walbrook Club í London 03.05 2005)
Yes, ladies and gentlemen, this was the Icelandic choir proclaiming that we discovered America, in the* language which was spoken on this continent a thousand years ago – to remind you all that we discovered America – but as we sometimes say back home: were wise enough to leave it**
(ASF Gala Dinner New York 04.11 2004)
I know that the British business community, the press, the Times, the Telegraph, the Guardian and others, are perplexed by the Icelandic invasion and alliance with promising British partners, perplexed by, the success of the new generation of entrepreneurs who have set off from our country to these shores – even the Economist was hard put to explain it last week.
We understand that these developments are indeed a mystery to our British friends and I am not going to reveal the secret here today – that would certainly harm our competitive advantage. We prefer it to be dressed in a mysterious disguise.
(The opening of the Headquarters of Avion Group, Crawley, England, 24.02 2005)
Burtséð frá ofangreindu velti ég fyrir mér, í fullri alvöru, hvort margir trúi því innlegg Ólafs muni skila sér í betri samningsstöðu fyrir Ísland? Að þetta sé leiðin sem fara skal?
Svo tala menn um mikilvægi sáttasemjara - ég leyfi mér að leggja áherslu á orðið "sátt". Ég hygg sá maður verði mjög upptekinn ef Ólafur fer ekki að hægja á sér á veiðilendum vinsælda.
Hvað ætla menn svo að gera ef svo ólíklega vildi til að Bretar og Hollendingar yrðu áhyggjufullir og kveikja á eigin PR maskínum? Færu að svara af fullri hörku - benda á rangfærslur í máli forsetans og svívirðilega þátttöku hans í útrás svikulla kaupsýslumanna.
Ég tengi þrjár ræður við þetta blogg - ég hvet fólk til að prenta þær út og lesa í heild sinni.
Í kjölfar lestursins skilur fólk kannski hvílíkt flak forsetinn er. Að heilagleika hans mætti útrýma á dagsparti, ef menn yfirleitt kærðu sig um.
Ólafur er hinn fullkomni höggstaður á Íslandi, en margir halda hann sé að skora, því fáir leggja sig niður við að svara kvabbinu. Það gæti breyst.
Ég held forsetinn sé í afskaplega hættulegum leik - og leggur þar þjóðina að veði fyrir eigin vinsældir.
Menn mega auðvitað vera því ósammála - ég met þetta svona.
* Bendi sérstaklega á ákveðna greininn. Stórmennskubrjálæðið algert.
** Þessum brandara stal hann raunar frá Oscar Wilde, og birtir hann hér í sinni útgáfu, svolítið skemmdri og afbakaðri.
|
|
01/02 2010 07:15 |
Ég hef ekki horft á Silfrið en hef lesið eitthvað af því sem Max Kaiser hélt fram. Líklega er best ég sleppi áhorfinu, mér hættir til að vera sérlega ókurteis á blogginu eftir að hlusta á svona menn.
En varðandi yfirlýsingar Kaiser - og annarra - um breska og hollenska innistæðueigendur vil ég varpa fram eftirfarandi:
1) Það skiptir ekki máli hvort viðkomandi innistæðueigendur voru gráðugir peningafíklar eður ei; þeir lögðu peningana inn á bankareikninga. Þeir gerðu það í trausti þess að innistæður væru tryggðar.
2) Ef viðkomandi innistæðueigendur hefðu viljað stunda fjárhættuspil, hefðu þeir ekki lagt peningana inn í banka.
3) Ég spyr þá sem telja breska og hollenska innistæðueigendur vitlausa fyrir að treysta yfirlýsingum íslenskra stjórnvalda um traust bankakerfi - hvað segir það um gáfur Íslendinga, sem höfðu snöggtum betri möguleika á að kynna sér hve traust íslensk stjórnvöld voru?
Tekið skal fram að hér er ég ekki að dæma - einfaldlega biðja um örlitla tengingu.
4) Icesave reikningana í Hollandi þekki ég ekki, en hér í Bretlandi voru þeir í besta falli samkeppnishæfir. Hér að neðan fylgir yfirlit sem spannar Icesave frá upphafi; gögnunum safnaði ég út frá ákveðinni dagsetningu, sem ég reyni svo að hitta á mánaðarlega - eða sem næst henni ef afrit var ekki til af viðkomandi degi.
Bestu sparnaðarreikningar Bretlands (samkvæmt moneysavingexpert.com / október 2006 - ágúst 2008).
27.10 2006
Icesave ekki á blaði
27.11 2006
Icesave ekki á blaði
28.12 2006
Icesave ekki á blaði
27.01 2007
Icesave ekki á blaði
26.02 2007
Icesave ekki á blaði
27.03 2007
Icesave ekki á blaði
29.04 2007
Icesave ekki á blaði
28.05 2007
Icesave ekki á blaði
29.06 2007
Icesave ekki á blaði
17.07 2007
Icesave ekki á blaði
25.08 2007
Icesave ekki á blaði
26.09 2007
Icesave ekki á blaði
27.10 2007
Icesave í 2-3 sæti í "Easy Access" (i.r. 6.30%)
HiSave efst (i.r. 6.41%)
28.11 2007
Icesave ekki á blaði
28.12 2007
Icesave ekki á blaði
25.01 2008
Icesave ekki á blaði
24.02 2008
Icesave ekki á blaði
26.03 2008
Icesave ekki á blaði
26.04 2008
Icesave ekki á blaði
Maí: upplýsingar vantar.
22.06 2008
Icesave í þriðja sæti í "Easy Access" (i.r. 6.05%)
Bradford & Bingey efst (i.r. 6.51%)
Icesave í þriðja sæti í "Fixed Rate Bonds" (i.r. 6.86%)
Bradford & Bingley efst (i.r. 7.00%)
Icesave efst í ISA (i.r. 6.10%)
Alliance & Leicester í öðru sæti (i.r. 6.00%)
25.07 2008
Icesave í öðru sæti í "Easy Access" (i.r. 6.30%)
Intelligent Finance efst (i.r. 6.40%)
Icesave í þriðja sæti í "Fixed Rate Bonds" (i.r. 6.86%)
Cahoot efst (i.r. 7.1%)
Icesave í öðru sæti í ISA (i.r. 6.10%)
HSBC efst (i.r. 6.25%)
02.08 2008
Icesave í öðru sæti í "Easy Access" (i.r. 6.30%)
Kaupthing Edge efst (i.r. 6.55%)
Icesave í öðru sæti í "Fixed Rate Bonds" (i.r. 6.86%)
HiSave efst (i.r. 7.20%)
Icesave í öðru sæti í ISA (i.r. 6.10%)
HSBC efst (i.r. 6.25%)
Engar upplýsingar eftir ágúst 2008
Heimild: moneysavingexpert.com / Way Back Machine. |
|
31/01 2010 13:49 |
Financial Times segir frá nýrri bók Hank Paulson, fyrrum fjármálaráðherra Bandaríkjanna, hvar fullyrt er Alistair Darling hafi komið í veg fyrir yfirtöku Barclays á Lehman, af ótta við það myndi skaða breska bankakerfið.
Friðrik Jónsson, Eyjubloggari, er með skemmtilegan vinkil á þessu hér.
Í sjálfu sér eru þetta ekki nýjar fréttir - í október, 2009, kom út bókin Too Big To Fail: Inside the Battle to Save Wall Street, eftir Andrew Ross Sorkin. Þar var greint frá þessu - og haft eftir Paulson að Darling hafi "grin-fucked the US" þegar hann þverneitaði að hleypa bandarísku "krabbameini" inn í breska bankakerfið.
Þannig var það.
Ég veit ekki nóg til að tjá mig um hvort stífni Darling var réttlætanleg eða ekki - né hvort yfirtaka hefði bjargað málunum.
Hitt sýnist mér vanta í þessa frásögn, að bresk stjórnvöld höfðu samband við Bandaríkjamenn vorið 2007 og lýstu yfir miklum áhyggjum yfir framtíð fjármálakerfisins.
Bresk stjórnvöld stungu upp á samstarfi milli Bandaríkjanna, Sviss og Hollands, hvar búin yrði til áætlun sem gerði ráð fyrir falli stærstu banka Bandaríkjanna og undirbúin yrðu viðbrögð við fjármálakrísu.
Bandaríkin neituðu þátttöku og ekkert varð af verkefninu.
Ég ítreka að þetta var árið 2007.
The UK tripartite authorities were concerned about the financial system in the spring of 2007 and asked their American counterparts to participate in a "war game" to prepare for the collapse of a major US bank and develop a response to a financial crisis. However, the war game, which was to have included the UK, Switzerland, the Netherlands and the US, never took place because of a lack of willingness to participate by the US regulatory bodies.
(Guardian 03.09 2009)
Hversu miklu það hefði getað breytt varðandi núverandi krísu ef hlustað hefði verið á bresk stjórnvöld á þessum tíma, væri kjánalegt að fabúlera um. Kannski hefði það engu breytt.
En sjálfsagt er að halda því til haga hverjir vildu búa til varnaráætlun...
...og hverjir neituðu. |
|
29/01 2010 10:20 |
Í nýlegri rannsókn reyna Dr. Lammers og Dr. Galinsky að svara því hvort vald spilli fólki - eða hvort "auðspillt" fólk sækist, fremur en aðrir, eftir valdamiklum stöðum.
The Economist fjallar um rannsóknina, sem er fyllilega þess virði að skoða. Hægt er að lesa greinina eða hlusta á efnið.
-----
The Economist fjallar einnig um Grikkland og þann mikla fjárhagsvanda sem blasir við þjóðinni.
Að sögn háttsettra innan ESB mun sambandið klárlega koma til hjálpar, en sú aðstoð verður þó háð ströngum skilyrðum sem valda munu sársauka. Svo sár gætu þau orðið, að mati blaðamanns, að skrifstofa sambandsins í Grikklandi gerði vel með að eiga nóg af slökkvitækjum.
Óhugsandi er að IMF blandi sér í málefni Grikklands. Pólitískt séð yrði það niðurlægandi - efnahagslega er það nærri óframkvæmanlegt. Ákveðnar hagstjórnarkröfur IMF myndu virka líkt og kröfur á öll ríki Evrusvæðisins.
Annað er svo hvort ESB megi yfirhöfuð bjarga Grikklandi.
Hvað lagalegu hliðina varðar vísar Economist á blogg Tony Barber, sem fullyrðir að Lisbon sáttmálinn leyfi fjárhagslega aðstoð við sérstakar aðstæður. Ég féll reyndar ekki fyrir rökunum, en sé þó í hendi mér að stuðningur verður veittur og rökstuddur á einhvern hátt.
Mörgum til ama. |
|
|
|
|
|
