Friðsöm mótmæli eru ákjósanleg svo fremi þau skili því sem þjóðin krefst.  Annars eru þau bara ofmetið kaffistofuspjall gegnum hátalarakerfi. 
Staðan á Íslandi er grafalvarleg og óásættanleg niðurstaða ef mótmælin bera ekki árangur; hvort sem blómum eða bareflum er beitt.

Stóra spurningin er; mætir fólk á Austurvöll til að sýna það sé reitt - og mun láta þar við sitja - eða eru mótmælendur almennt harðir á því að gefast ekki upp fyrr en ríkisstjórnin gefur eftir?

Því sagan sýnir að biðin gæti orðið löng.

Íslensk stjórnvöld hafa ágæta reynslu af að sitja af sér óþægindi.  Hingað til hafa þau getað treyst því 100% að þegnarnir gefist upp á endanum.  Í því ljósi óttast ég Hörður Torfason hafi rangt fyrir sér þegar hann segir stjórnvöld hræðast mótmæli lík þeim sem haldin hafa verið á Austurvelli síðustu vikur.
Ég held, þvert á móti, stjórnvöldum hugnist þetta fyrirkomulag ágætlega.

Þau treysta þjóðin gleymi því sem hneykslaði hana; gleymi afglöpum og spillingu sem er löngu ljós.  Þá tekur við tímabil hvar hvert það örskref sem stjórnvöld taka mun þykja fullgóð afsökun fyrir að mæta ekki í mótmælastöðu þá vikuna.  Jafnvel þó viðkomandi skref hafi ekkert með upphaf reiðiöldunnar að gera.  Bæti hvorki fyrir spillinguna, né þvingi menn til að taka ábyrgð á mistökum.

Það hentar stjórnvöldum ágætlega að bíða.

Því fáir eru fremri Íslendingum í gleymsku og íslensk stjórnvöld klárlega leiðandi í biðlist.

Að því sögðu vona ég sannarlega að það fólk sem mætt hefur til mótmæla síðustu vikur - og á virðingu þjóðarinnar skilið - nái eyrum stjórnvalda.  Það væri skelfileg niðurlæging fyrir íslensku þjóðina ef stjórnvöld hundsa kröfurnar algerlega og engar breytingar eiga sér stað. 

Vart þarf að taka fram að mótmæli væru þar með úr sögunni á Íslandi.

Ef uppfæra þarf Mótmæli 1.0 í útgáfu 2.0, þá verður bara svo að vera.

Því ef ekki núna, þá hvenær?