Á þessum tímapunkti væri gaman ef einhver af íslensku fjölmiðlunum tæki sig til og útskýrði fyrir þjóðinni að hryðjuverkalögum var aldrei beitt á Landsbanka; hvað þá íslensku þjóðina.

Á blaðamannafundi í gær þráspurði fréttasnápur Geir Haarde hvort hann ætlaði nokkuð "að láta setja hryðjuverkalög á þjóðina" án þess að berja á Bretunum.
Snápurinn missir þarna af meginatriði.  Það er eitt að ásaka Brown um að hafa gripið til of harðra aðgerða, allt annað að taka undir möntru stjórnvalda um hryðjuverkalög.

Geir gaf í skyn að sennilega leyndist þarna happdrættisvinningur fyrir þjóðina; kannski yrði bara keyrt í málaferli.
Slíkt kallast að vekja falskar vonir hjá örmagna þjóð.  Þá kárnar gamanið.

Það voru aldrei sett hryðjuverkalög á Landsbanka; ekki einu sinni hefndarverkalög, líkt og Davíð Oddsson hrópaði úr smjördollunni fyrr í dag. 
Svo einfalt er það.

Hefði slíkt verið gert, vitum við að fjölmiðlar væru búnir að kafa ofan í löggjöfina og birta þær klausur sem notaðar voru; smjatta rækilega á tilvísunum í hryðjuverk til að efla dug og þor landans gegn ómerkilegum Bretum.
Það hafa þeir ekki gert, því þeim er fullkunnugt um að þær lagagreinar sem eiga við um Landsbanka eru nauða ómerkilegar.

Auðvitað er ekkert gaman að smjatta á lagakafla með heitinu "Freezing Orders", hvar hvergi er minnst á hryðjuverk.  Þá er betra að taka yfirtitil og hamra á honum sem allra mest; því hverju skiptir innihald laga? 

Á Íslandi er barinn kjarkur í þjóðina með hvítum lygum.  Þjóðerniskennd mögnuð upp í hæstu hæðir með staðleysum.  Íslenskir fjölmiðlamenn horfa til Bretlands og hvernig fjölmiðlar þar rita um hlutina, en skynja ekki heildarmyndina.
Breskir fjölmiðlar hika ekki við að ráðast að stjórnvöldum og taka hart á hverju því lítilræði sem þeim gæti hafa orðið á.  Vinna samkvæmt þeirri einföldu reglu að stjórnmálamenn liggi undir grun þar til annað hefur verið sannað.  Þetta er ágæt regla sem hentar breskum almenningi vel.
Íslenskir fjölmiðlamenn ættu með réttu að ráðast að íslensku ríkisstjórninni fyrir áróðursstarf sitt varðandi eignafrystinguna, a.m.k. veita þeim vinkli eitthvað pláss í skrifum sínum.
Að leyfa íslenskum stjórnmálamönnum að vísa í hryðjuverkalög aftur og aftur, án minnstu athugasemda eða skoðunar, er hrein og klár sönnun þess að stærsti hluti íslenskra blaðamanna hefur tjaldað í túnfætinum til langframa.

Gleymum ekki að hryðjuverkastimpillinn kom aldrei frá breskum stjórnvöldum; hann er afrakstur þess að íslensk stjórnvöld stukku á æsifyrirsögn fréttablaðs og gerðu að möntru ríkisstjórnar og almennings.

Það voru slæm mistök.

Nú, hafi ég rangt fyrir mér, er það í góðu lagi.

Því ef Bretar þurfa greiða hundruð milljóna punda til Íslands í skaðabætur fyrir eignafrystinguna, munu mínir stjórnmálamenn axla ábyrgð - þeim munu missa sín embætti. 
Þannig virkar þetta í Bretlandi.
Ykkar stjórnmálamenn, kæru Íslendingar, munu halda áfram endalausum afglöpum og starfa svo líkt og ekkert hafi í skorist.

Almenningur mun áfram missa sápuna í sturtuklefa lýðræðisins. 
Ítrekað, aftur og enn á ný.  Í dag er það kreppan - á morgun eitthvað annað.

Þess vegna trúi ég mínum stjórnmálamönnum miklu betur, þó álit mitt á þeim sé að öðru leyti takmarkað.  Þeir vita þeir munu gjalda þess, hafi ekki verið farið í einu og öllu eftir bókinni.

Þá bók hafa íslensk stjórnvöld aldrei nennt að skoða.