Financial Times segir frá nýrri bók Hank Paulson, fyrrum fjármálaráðherra Bandaríkjanna, hvar fullyrt er Alistair Darling hafi komið í veg fyrir yfirtöku Barclays á Lehman, af ótta við það myndi skaða breska bankakerfið. 
Friðrik Jónsson, Eyjubloggari, er með skemmtilegan vinkil á þessu hér.

Í sjálfu sér eru þetta ekki nýjar fréttir - í október, 2009, kom út bókin Too Big To Fail: Inside the Battle to Save Wall Street, eftir Andrew Ross Sorkin.  Þar var greint frá þessu - og haft eftir Paulson að Darling hafi "grin-fucked the US" þegar hann þverneitaði að hleypa bandarísku "krabbameini" inn í breska bankakerfið.

Þannig var það.

Ég veit ekki nóg til að tjá mig um hvort stífni Darling var réttlætanleg eða ekki - né hvort yfirtaka hefði bjargað málunum.

Hitt sýnist mér vanta í þessa frásögn, að bresk stjórnvöld höfðu samband við Bandaríkjamenn vorið 2007 og lýstu yfir miklum áhyggjum yfir framtíð fjármálakerfisins. 

Bresk stjórnvöld stungu upp á samstarfi milli Bandaríkjanna, Sviss og Hollands, hvar búin yrði til áætlun sem gerði ráð fyrir falli stærstu banka Bandaríkjanna og undirbúin yrðu viðbrögð við fjármálakrísu.

Bandaríkin neituðu þátttöku og ekkert varð af verkefninu.

Ég ítreka að þetta var árið 2007.


The UK tripartite authorities were concerned about the financial system in the spring of 2007 and asked their American counterparts to participate in a "war game" to prepare for the collapse of a major US bank and develop a response to a financial crisis. However, the war game, which was to have included the UK, Switzerland, the Netherlands and the US, never took place because of a lack of willingness to participate by the US regulatory bodies.
(Guardian 03.09 2009)
Hversu miklu það hefði getað breytt varðandi núverandi krísu ef hlustað hefði verið á bresk stjórnvöld á þessum tíma, væri kjánalegt að fabúlera um.  Kannski hefði það engu breytt.

En sjálfsagt er að halda því til haga hverjir vildu búa til varnaráætlun...

...og hverjir neituðu.

Tilvísa Furl Facebook Vista PDF Prenta Senda