Ég renndi yfir
blogg Öldu og uppgötvaði að í fimm ára útlegð frá Íslandi hef ég hvorki heyrt minnst á fermingar, né gjafir þeim tengdum.
Engin umræða, ekkert stress, engar auglýsingar og engin taugaáföll yfir kostnaði.
Sem er mikil blessun.
En nú er ég þjakaður af forvitni og velti fyrir mér hefðum út um allan heim, hvað fermingar varðar.
Er meðalkostnaður við fermingar óvenju hár á Íslandi?
-----
Ný rannsókn tengir greind og trúleysi.
Young adults who identify themselves as "not at all religious" have an average IQ of 103 during adolescence, while those who identify themselves as "very religious" have an average IQ of 97 during adolescence.
(Science Daily 24.02 2010)Eitt og annað dettur mér í hug sem útskýrir þennan mun, en því miður er ekki farið rækilega í rannsóknina í tilvísaðri frétt.
Gæti þó getið af sér gott rifrildi.
Tilvísa
Furl
Facebook
Vista PDF
Prenta
Senda
Þetta er nú varla marktækur munur...
Þarna er raunar sagt að vart sé hægt að komas af með minna en 300 þúsund krónur hið minnsta fyrir fermingu, en sé að auku leigðu salur "eykst kostnaður um 150 þúsund að lágmarki í viðbót".
Ég segi nú bara það. Dýrt að trúa á guð. Eða dýrt að vera Íslendingur og þurfa að gera eins og allir aðrir (eða eins og maður haldi að allir aðrir geri). Í þokkabót eru fermingarveislur langoftast frekar leiðinlegar. Illa farið með peningana segi ég.
Magga - vísað er í meðaltal. Greindarpróf eru svo vissulega mjög gagnrýnt fyrirbæri.
Ég tek undir þín orð.
Það væri reyndar fróðlegt að vita hversu margir myndu fermast ef engar væru gjafirnar.
En já, þessi íslenska fermingarhefð er stórfurðuleg. Fyrir þremur árum söng ég nokkuð í kirkju (kórinn minn var fenginn sem ek. "verktöku-kirkjukór). Þetta var í einni af fásóttari sóknum borgarinnar, oft ekki nema 10-15 manns sem sóttu messu. Þar af voru að staðaldri 3-5 fermingarbörn. Þeim er gert að sækja reglulega messu ákveðið oft ða lágmarki, 10-12 sinnum eða svo. En aldrei sá ég foreldra koma með unglingunum sínum. Því dæmigerðir Íslendingar fara aldrei í kirkju. En dæmigerðum Íslendingum finnst samt mörgum algjört "möst" að ferma börnin sín.
Það má velta því fyrir sér af hverju fermingarnar eru enn jafn algengar hér og raun ber vitni. Þetta hefur dalað heilmikið á Norðurlöndum, var raunar aldrei svona mikið mál eins og hér.