Eftirfarandi tilvitnun af merkisvefnum andriki.is er stórkostleg.
Raunar voru það ekki aðeins aðgerðir bresku kratanna sem ýttu íslensku efnahagslífi fram af bjargbrúninni heldur einnig óábyrgt tal Darlings og Browns um Ísland og íslensk fyrirtæki í heild sinni.
(andriki.is 30.12 2008)
Hrun íslenska efnahagskerfisins skrifast sem sagt ekki á spólgraða frjálshyggju, útrásardela, gjörónýtt eftirlit, veikara lagaumhverfi en þekkist á byggðu bóli og vitgranna embættismenn sem fátt hafa gert af viti síðustu ár.
Nei, það voru Brown og Darling sem ollu þessu. Afsakið; kratarnir Brown og Darling.
Líka EES. Og ESB. Kannski pínu Ameríka, þó ekki sé hana minnst?
Hvað um það, Íslendingar eru næstum saklausir.
Greinina má tæta í sig. Hún samanstendur af hvítum lygum og þögn á "réttum" stöðum.
Þannig er ekkert minnst á viðvarandi áróður íslenskra stjórnvalda um algert öryggi þess að versla við íslenska banka; innistæður væru tryggar. Efnahagsráðgjafi ríkisstjórnarinnar birtist t.d. á BBC örfáum dögum fyrir hrunið og slefaði einhverja lygi þess efnis í hlustendur.
Geir Haarde afneitaði með öllu, á enskri tungu, að CDS álagið ætti við nokkur rök að styðjast. Í viðtali við Economist, hvorki meira né minna.
Geir sagðist eiga næg "vopn í vopnabúrinu" til að bregðast við ef bankarnir féllu.
Fjármálaeftirlitið dreifði sykursætum gæðastimplum líkt og sælgæti í barnaafmæli.
Allt í góðu, allt í góðu.
Andríki minnist þá ekkert á bréf sem sent var til breskra stjórnvalda, hvar fullyrt var að fjármagni yrði bætt í tryggingasjóð svo hann dygði fyrir lágmarksgreiðslum til breskra innistæðueigenda. Vonandi. Kannski?
Andríki telur að kenna þurfi fólki að bankareikningar séu hættulegir - en ekkert er minnst á sérstök neyðarlög alþingis sem settu viðskiptavini af ákveðnu þjóðerni skör hærra en aðra hvað bótarétt varðar.
Andríki skrifar algerlega upp á aðferðafræðina sem stjórnvöld ætluðu að beita. Draga heim nógu djöf*** mikið af peningum og hafa bara nógu lítið í tryggingasjóði, svo kröfuhafar gætu ekkert fengið tilbaka (tja, nema þeir íslensku samkvæmt sér(ó)lögum þar að lútandi).
Þjófnaður er ekki synd í hugum frjálshyggjuropara - nema hann sé lítill.
Andríki virkar óskaplega veikt. Dálítið eins og snepill sem misst hefur sitt. Fjöldinn hafði kannski gaman af sneplinum meðan frjálshyggjurúnkið var enn á fullu og þjóðin gat fjárfest í flatskjárjeppum fyrir ágóða af upplognu góðæri.
Nú ætlar andríki að ná fyrri vinsældum með þjóðernisviðrekstri.
Og sennilega tekst það; þekki ég þjóðina rétt.
Ég læt það liggja, en hvet einfaldlega Íslendinga - ekki síst andríkiskrakka - til að herja mjög á íslensk stjórnvöld og krefjast þess að mál verði höfðað. Samkvæmt "vandaðri" greiningu á andriki.is liggur þetta allt fyrir og er deginum ljósara.
Það eru nægir aurar í pottinum til að gera alla Íslendinga að öpum.
Aftur.
Raunar voru það ekki aðeins aðgerðir bresku kratanna sem ýttu íslensku efnahagslífi fram af bjargbrúninni heldur einnig óábyrgt tal Darlings og Browns um Ísland og íslensk fyrirtæki í heild sinni.
(andriki.is 30.12 2008)
Hrun íslenska efnahagskerfisins skrifast sem sagt ekki á spólgraða frjálshyggju, útrásardela, gjörónýtt eftirlit, veikara lagaumhverfi en þekkist á byggðu bóli og vitgranna embættismenn sem fátt hafa gert af viti síðustu ár.
Nei, það voru Brown og Darling sem ollu þessu. Afsakið; kratarnir Brown og Darling.
Líka EES. Og ESB. Kannski pínu Ameríka, þó ekki sé hana minnst?
Hvað um það, Íslendingar eru næstum saklausir.
Greinina má tæta í sig. Hún samanstendur af hvítum lygum og þögn á "réttum" stöðum.
Þannig er ekkert minnst á viðvarandi áróður íslenskra stjórnvalda um algert öryggi þess að versla við íslenska banka; innistæður væru tryggar. Efnahagsráðgjafi ríkisstjórnarinnar birtist t.d. á BBC örfáum dögum fyrir hrunið og slefaði einhverja lygi þess efnis í hlustendur.
Geir Haarde afneitaði með öllu, á enskri tungu, að CDS álagið ætti við nokkur rök að styðjast. Í viðtali við Economist, hvorki meira né minna.
Geir sagðist eiga næg "vopn í vopnabúrinu" til að bregðast við ef bankarnir féllu.
Fjármálaeftirlitið dreifði sykursætum gæðastimplum líkt og sælgæti í barnaafmæli.
Allt í góðu, allt í góðu.
Andríki minnist þá ekkert á bréf sem sent var til breskra stjórnvalda, hvar fullyrt var að fjármagni yrði bætt í tryggingasjóð svo hann dygði fyrir lágmarksgreiðslum til breskra innistæðueigenda. Vonandi. Kannski?
Andríki telur að kenna þurfi fólki að bankareikningar séu hættulegir - en ekkert er minnst á sérstök neyðarlög alþingis sem settu viðskiptavini af ákveðnu þjóðerni skör hærra en aðra hvað bótarétt varðar.
Andríki skrifar algerlega upp á aðferðafræðina sem stjórnvöld ætluðu að beita. Draga heim nógu djöf*** mikið af peningum og hafa bara nógu lítið í tryggingasjóði, svo kröfuhafar gætu ekkert fengið tilbaka (tja, nema þeir íslensku samkvæmt sér(ó)lögum þar að lútandi).
Þjófnaður er ekki synd í hugum frjálshyggjuropara - nema hann sé lítill.
Andríki virkar óskaplega veikt. Dálítið eins og snepill sem misst hefur sitt. Fjöldinn hafði kannski gaman af sneplinum meðan frjálshyggjurúnkið var enn á fullu og þjóðin gat fjárfest í flatskjárjeppum fyrir ágóða af upplognu góðæri.
Nú ætlar andríki að ná fyrri vinsældum með þjóðernisviðrekstri.
Og sennilega tekst það; þekki ég þjóðina rétt.
Ég læt það liggja, en hvet einfaldlega Íslendinga - ekki síst andríkiskrakka - til að herja mjög á íslensk stjórnvöld og krefjast þess að mál verði höfðað. Samkvæmt "vandaðri" greiningu á andriki.is liggur þetta allt fyrir og er deginum ljósara.
Það eru nægir aurar í pottinum til að gera alla Íslendinga að öpum.
Aftur.
Tilvísa
Furl
Facebook
Vista PDF
Prenta
Senda