Lái mér hver sem vill, en ég kem þessu illa saman.

Í frumvarpinu segir að, að óbreyttu, séu það fyrst og fremst kröfuhafar bankanna tveggja sem ákveði hvort höfða skuli mál gegn breskum stjórnvöldum vegna athafna þeirra hinn 8. október.
(VB 19.12 2008)
Samkvæmt Financial Times er talið að málsókn þessi verði blásin af ef Bretar samþykki að beita ekki refsivöxtum á rúmlega 2 milljarða punda lán sitt til Íslendinga, eða hátt í 400 milljarða kr., en lánið var notað til að borga innstæðurnar á Icesave-reikningum Landsbankans.
(visir.is 29.12 2008)
Ef rétt er hjá FT; hvernig stendur á því að íslenska ríkið sé farið að nota möguleg málaferli sem skiptimynt í vaxtasamningum við Breta?
Og af hverju skyldi fjölbreyttur hópur kröfuhafa samþykkja að falla frá sínu gegn því að óskyldur aðili (ríkið) fái betri vaxtakjör?

Ber kannski að skilja þetta á þann hátt að kröfuhafar hafi séð ljósið, hætt við málaferli og tilbúningurinn nú alfarið á könnu ríkisins? 

Samanber eftirfarandi úr greinagerð með frumvarpi:

Það er skoðun flutningsmanna að löggjafarvaldinu og íslenskum stjórnvöldum beri að gera allt sem í valdi þeirra stendur til að tryggja að mögulegt verði að höfða mál innan málshöfðunarfresta gegn breskum stjórnvöldum vegna þeirra stjórnvaldsaðgerða sem bresk stjórnvöld beittu gagnvart íslensku bönkunum tveimur jafnvel þó svo að kröfuhafar bankanna kjósi að velja ekki þann kost.
(althing.is - þskj. 365)