Eftirfarandi ritar Jóhannes Björn á vefsíðunni vald.org.
Þegar Gordon Brown kallaði íslenskan banka hryðjuverkastofnun—setti hann bókstaflega á bás með óþokkum sem sprengja saklaust fólk í tætlur—þá vissi hann vel að hann var að stefna öllu íslenska bankakerfinu í gjaldþrot. Seinna viðurkenndi Brown í fyrirspurnartíma breska þingsins að hann hafi notað Alþjóðagjaldeyrissjóðinn (AGS) gagngert til þess að kúga íslensku þjóðina. Hvað vakir eiginlega fyrir þessum aðilum?
(Vald.org 02.06 2009)
Hmmmm.
Hryðjuverkalögin - enn einu sinni. Gordon Brown kallaði aldrei Landsbanka "hryðjuverkastofnun", heldur beitti ríkisstjórn hans frystingarákvæðum laga sem kallast Anti-terrorism, Crime and Security Act 2001.
Í þeim lagakafla sem notaður var kemur orðið "hryðjuverk" aldrei fyrir.
Sem sagt í 0 skipti.
Það var svo, að mig minnir, Financial Times sem sló fyrst upp orðinu "hryðjuverkalög" í fyrirsögn fréttatexta um málið.
Þar hefðu íslensk stjórnvöld hæglega getað hlegið að tiltækinu, bent á raunverulegt heiti laganna og tilgang með þeim. Sem sagt, lýst yfir megnri óánægju með frystinguna, en blásið á hryðjuverkastimpilinn.
Áhugi og áhersla fjölmiðla á "hryðjuverkalög" hefði horfið á innan við viku og orðið "freezing order" eða "frystingarákvæði" tekið við.
Íslensk stjórnvöld ákváðu hins vegar, af alþekktri snilld og innsæi, að gott yrði að klifa á þessu í sífellu og reyna með því að snapa sér meðaumkvun hjá öðrum þjóðum.
Vilji menn setja út á þennan leiða stimpill, verða þeir jafnframt að viðurkenna hverjir lögðu mesta áherslu á hann yrði notaður. Að því ég best veit hafa hvorki Gordon Brown né Alistair Darling notað þetta orð um Ísland, Íslendinga eða íslensk fyrirtæki.
Íslenskir stjórnmálamenn, hins vegar, opnuðu vart á sér ginið á tímabili án þess hafa yfir hryðjuverkamöntruna og festu þannig rækilega í sessi.
Næst er það svo gjaldþrot íslenskra banka, sem samkvæmt Jóhannesi er áðurnefndum stimpli að kenna. Nú er það svo að þegar frysting Breta fór fram, voru tveir af þrem stærstu bönkum landsins þegar fallnir; einn stóð eftir.
Sá banki - líkt og síðar hefur komið í ljós - hékk saman á svikum og prettum og einungis tímaspursmál hvenær hann hefði fallið.
Svik og prettir - líkt og reyndar virðist staðreynd með alla stærstu banka landsins.
Enn og aftur, verða menn að horfa rækilega inn á við til að finna ástæður bankahrunsins á Íslandi. Þessi kenning Jóhannesar gengur einfaldlega ekki upp - og er honum reyndar til vansa.
Hvað varðar IMF og Breta, efast ég ekki eitt augnablik að þar hafi átt sér stað viðræður um stöðu Íslands.
Það mættu vera vitlausir menn sem hyggjast lána sama aðilanum, en bera ekki saman bækur sínar varðandi mat um hvað - eða hvort - viðkomandi sé fær um að greiða tilbaka.
Sú túlkun Jóhannesar - að Brown hafi viðurkennt "í fyrirspurnartíma breska þingsins að hann hafi notað Alþjóðagjaldeyrissjóðinn (AGS) gagngert til þess að kúga íslensku þjóðina" er í besta falli sögufölsun, hvar hann treystir á menn nenni ekki að rifja upp ummælin.
Jóhannes er einn þeirra penna sem ég hef dáðst hvað mest að gegnum tíðina og örfá feilspor fá mig ekki af þeirri skoðun.
En þegar hann fjallar um Breta bera tilfinningarnar ljóslega rökin ofurliði.
Þegar Gordon Brown kallaði íslenskan banka hryðjuverkastofnun—setti hann bókstaflega á bás með óþokkum sem sprengja saklaust fólk í tætlur—þá vissi hann vel að hann var að stefna öllu íslenska bankakerfinu í gjaldþrot. Seinna viðurkenndi Brown í fyrirspurnartíma breska þingsins að hann hafi notað Alþjóðagjaldeyrissjóðinn (AGS) gagngert til þess að kúga íslensku þjóðina. Hvað vakir eiginlega fyrir þessum aðilum?
(Vald.org 02.06 2009)
Hmmmm.
Hryðjuverkalögin - enn einu sinni. Gordon Brown kallaði aldrei Landsbanka "hryðjuverkastofnun", heldur beitti ríkisstjórn hans frystingarákvæðum laga sem kallast Anti-terrorism, Crime and Security Act 2001.
Í þeim lagakafla sem notaður var kemur orðið "hryðjuverk" aldrei fyrir.
Sem sagt í 0 skipti.
Það var svo, að mig minnir, Financial Times sem sló fyrst upp orðinu "hryðjuverkalög" í fyrirsögn fréttatexta um málið.
Þar hefðu íslensk stjórnvöld hæglega getað hlegið að tiltækinu, bent á raunverulegt heiti laganna og tilgang með þeim. Sem sagt, lýst yfir megnri óánægju með frystinguna, en blásið á hryðjuverkastimpilinn.
Áhugi og áhersla fjölmiðla á "hryðjuverkalög" hefði horfið á innan við viku og orðið "freezing order" eða "frystingarákvæði" tekið við.
Íslensk stjórnvöld ákváðu hins vegar, af alþekktri snilld og innsæi, að gott yrði að klifa á þessu í sífellu og reyna með því að snapa sér meðaumkvun hjá öðrum þjóðum.
Vilji menn setja út á þennan leiða stimpill, verða þeir jafnframt að viðurkenna hverjir lögðu mesta áherslu á hann yrði notaður. Að því ég best veit hafa hvorki Gordon Brown né Alistair Darling notað þetta orð um Ísland, Íslendinga eða íslensk fyrirtæki.
Íslenskir stjórnmálamenn, hins vegar, opnuðu vart á sér ginið á tímabili án þess hafa yfir hryðjuverkamöntruna og festu þannig rækilega í sessi.
Næst er það svo gjaldþrot íslenskra banka, sem samkvæmt Jóhannesi er áðurnefndum stimpli að kenna. Nú er það svo að þegar frysting Breta fór fram, voru tveir af þrem stærstu bönkum landsins þegar fallnir; einn stóð eftir.
Sá banki - líkt og síðar hefur komið í ljós - hékk saman á svikum og prettum og einungis tímaspursmál hvenær hann hefði fallið.
Svik og prettir - líkt og reyndar virðist staðreynd með alla stærstu banka landsins.
Enn og aftur, verða menn að horfa rækilega inn á við til að finna ástæður bankahrunsins á Íslandi. Þessi kenning Jóhannesar gengur einfaldlega ekki upp - og er honum reyndar til vansa.
Hvað varðar IMF og Breta, efast ég ekki eitt augnablik að þar hafi átt sér stað viðræður um stöðu Íslands.
Það mættu vera vitlausir menn sem hyggjast lána sama aðilanum, en bera ekki saman bækur sínar varðandi mat um hvað - eða hvort - viðkomandi sé fær um að greiða tilbaka.
Sú túlkun Jóhannesar - að Brown hafi viðurkennt "í fyrirspurnartíma breska þingsins að hann hafi notað Alþjóðagjaldeyrissjóðinn (AGS) gagngert til þess að kúga íslensku þjóðina" er í besta falli sögufölsun, hvar hann treystir á menn nenni ekki að rifja upp ummælin.
Jóhannes er einn þeirra penna sem ég hef dáðst hvað mest að gegnum tíðina og örfá feilspor fá mig ekki af þeirri skoðun.
En þegar hann fjallar um Breta bera tilfinningarnar ljóslega rökin ofurliði.
Tilvísa
Furl
Facebook
Vista PDF
Prenta
Senda
kv. Heilbrigð skynsemi
Varðandi IMF er ég beggja blands. Skipti jafn oft um skoðun og nærbuxur (einu sinni í viku).
Er vissulega tortrygginn, en held þó verið sé að hlusta á gríðarmikla gagnrýni á sjóðinn. Vinnubrögðin muni sem sagt batna....en óvíst hvort það gerist svo hratt að Íslendingar fái notið.