Við höfum öll verið í stöðu Brown - þeir sem afneita því eru annað hvort að ljúga, eða hafa aldrei (kraumandi af bræði) glott góðlega að vandræðum sumarstarfsmanns í Byko, meðan viðkomandi eltir á sér skottið og gerir töluvert minna gagn en enginn.
Stóra málið var aldrei það sem Brown sagði um konuna, heldur sú staðreynd hann kenndi öðrum um. Hefði mátt kallast Blame-gate. Björgvin Valur bendir á þetta - Andrew Rawnsley, höfundur "The End of the Party" var á sömu skoðun á BBC um daginn. Brown á erfitt með að horfast í augu við sjálfan sig.
Telegraph hefur nú lagst í að elta uppi nokkrar konur sem eru alnafnar Duffy og spyrja þær um komandi kosningar. Þar má m.a. sjá endurvarp á skoðun Björgvins og Rawnsley.
Það er ljótt að kenna öðrum um - og ákveðnum lágpunkti var vissulega náð þegar stuðningsmenn reyndu að halda því fram Brown hafi ekki heyrt rétt þegar Duffy sagði "where are they flocking from" (um innflytjendur) og talið hana taka full sterkt til orða.
Hvað um það.
Ég tel, þvert á skoðun margra álitsgjafa, að Bigot-gate muni engu skipta. Væri ég þvingaður til afstöðu, myndi ég jafnvel telja hneykslið muni hjálpa Gordon Brown. Ekki síst ljósmyndir af honum í miðri afsökunarbeiðni, hvar hann hélt höfðinu uppi með annarri hendi (ekki lítið afrek) og virðist fullkomlega brotinn.
Bretar elska "the underdog" (afsakið alhæfinguna). Brown á bágt og þarf stuðning; telja má víst einhverjir svari kallinu.
Æ, greyið.
Skoðanakannanir sýna þó fyrst og síðast að fólki er sama. Fylgi Verkamannaflokks er svipað og fyrir klúðrið.
Bigot-gate mun sem sagt engu skipta í kosningunum.
You can take my flocking word for it!
Mynd af politicshome.com
Tilvísa
Furl
Facebook
Vista PDF
Prenta
Senda