Nota hárbeitta gagnrýni fremur en fúkyrði.
Því Ólafur gæti sannarlega komið að gagni.
En Ólafur virðist ekki vera hugsa um Icesave, heldur búa í haginn fyrir líf eftir embætti. Hann áttar sig á að fátt mun gera hann vinsælli heimafyrir en stóryrði í garð útlendinga.
Ég skil í sjálfu sér ágætlega að langþreytt fólk fái útrás gegnum Ólaf - en efast jafnframt um bardagatæknin sé góð.
Tilraunir forsetans til að draga laufléttan brandara inn í deiluna - og skora stig hjá Írum í leiðinni - voru til dæmis vandræðalegar. Brandarann heyrði ég einmitt fyrst frá írskum stjórnmálamanni fyrir ríflega ári síðan. Honum þótti hann sniðugur, enda geta Írar hlegið að sjálfum sér.
Íslendingar virðast hins vegar, af Ólafi að dæma, gjörsneyddir húmor og taka sjálfa sig svo alvarlega að það stappar nærri krankleika.
Svo maður alhæfi nú, líkt og háttvirtur forsetinn.
Því tóku menn eftir því í "brandarahneykslinu" að Ólafur alhæfði? Nú er ég sjálfur skammaður reglulega fyrir slíkt - hvað finnst mönnum þá um að þjóðhöfðingi Íslands stimpli alla Breta sem hrokafulla?
Ólafur hefði t.d. getað sagt "arrogance of Britain" sem myndi skiljast sem gagnrýni á breska kerfið, en kaus að alhæfa um Breta; "arrogance of the British".
Ekki þetta pirri mig, en skrýtið að hafa hvergi séð þetta gagnrýnt á Íslandi. Getur verið menn geri meiri kröfur um kurteisi á ómerkilegan bloggara en sjálfan forseta íslensku þjóðarinnar?
Það skyldi þó aldrei vera :-)
Svo má velta fyrir sér, í gamni að sjálfsögðu - ef einn, ofurlítill brandari er til marks um hroka Breta, hvað segir það um alla Íslendinga utan Hafnarfjarðar?!
Eftirfarandi eru þrjú dæmi af tugum, frá þeim tíma er háttvirtur hugsaði aldrei um Ísland sem örríki, heldur stórveldi sem öðrum þjóðum væri hollast að læra af. Þá var sannleikanum snúið svo Ísland liti sem öflugast út - nú er honum snúið til að undirstrika smæð og vesældóm, ýkja illsku annarra og leita samúðar í sem flestum heimsálfum.
Each time Britain sent the Navy to stop us but each time we won - the only nation on earth to defeat the British Navy, not once but three times. With this unique track record, it is no wonder that young entrepreneurial Vikings have arrived in London full of confidence and ready to take on the world!
(Walbrook Club í London 03.05 2005)
Yes, ladies and gentlemen, this was the Icelandic choir proclaiming that we discovered America, in the* language which was spoken on this continent a thousand years ago – to remind you all that we discovered America – but as we sometimes say back home: were wise enough to leave it**
(ASF Gala Dinner New York 04.11 2004)
I know that the British business community, the press, the Times, the Telegraph, the Guardian and others, are perplexed by the Icelandic invasion and alliance with promising British partners, perplexed by, the success of the new generation of entrepreneurs who have set off from our country to these shores – even the Economist was hard put to explain it last week.
We understand that these developments are indeed a mystery to our British friends and I am not going to reveal the secret here today – that would certainly harm our competitive advantage. We prefer it to be dressed in a mysterious disguise.
(The opening of the Headquarters of Avion Group, Crawley, England, 24.02 2005)
Burtséð frá ofangreindu velti ég fyrir mér, í fullri alvöru, hvort margir trúi því innlegg Ólafs muni skila sér í betri samningsstöðu fyrir Ísland? Að þetta sé leiðin sem fara skal?
Svo tala menn um mikilvægi sáttasemjara - ég leyfi mér að leggja áherslu á orðið "sátt". Ég hygg sá maður verði mjög upptekinn ef Ólafur fer ekki að hægja á sér á veiðilendum vinsælda.
Hvað ætla menn svo að gera ef svo ólíklega vildi til að Bretar og Hollendingar yrðu áhyggjufullir og kveikja á eigin PR maskínum? Færu að svara af fullri hörku - benda á rangfærslur í máli forsetans og svívirðilega þátttöku hans í útrás svikulla kaupsýslumanna.
Ég tengi þrjár ræður við þetta blogg - ég hvet fólk til að prenta þær út og lesa í heild sinni.
Í kjölfar lestursins skilur fólk kannski hvílíkt flak forsetinn er. Að heilagleika hans mætti útrýma á dagsparti, ef menn yfirleitt kærðu sig um.
Ólafur er hinn fullkomni höggstaður á Íslandi, en margir halda hann sé að skora, því fáir leggja sig niður við að svara kvabbinu. Það gæti breyst.
Ég held forsetinn sé í afskaplega hættulegum leik - og leggur þar þjóðina að veði fyrir eigin vinsældir.
Menn mega auðvitað vera því ósammála - ég met þetta svona.
* Bendi sérstaklega á ákveðna greininn. Stórmennskubrjálæðið algert.
** Þessum brandara stal hann raunar frá Oscar Wilde, og birtir hann hér í sinni útgáfu, svolítið skemmdri og afbakaðri.
 Ólafur Ragnar - ASF Gala Dinner | 88 Kb |
| Ólafur Ragnar - Avion Group | 84 Kb |
| Ólafur Ragnar - Walbrook Club | 99 Kb |
Tilvísa
Furl
Facebook
Vista PDF
Prenta
Senda
Þegar ég heyri í forsetanum í erlendum fjölmiðlum finnst mér ég vera að upplifa leiðtoga ríkis í svörtustu Afríku sem telur í tækifærismennsku sinni land sitt vera fórnarlamb allra annarra en vill ekki viðurkenna eða sjá ástandið í eigin ríki. Hvað skyldi fólk erlendis halda þegar það heyrir málflutninginn?
Ég fæ ekki séð að orðspor okkar geti hafa lagast. Og nú kemur þessi hegðun í ofanálag við þann mikla ábyrgðarhlut að hafa ekki undirritað Icesave lögin!
Hvernig getur fólk fagnað þessu?
Hann missteig sig í lánabólunni, og viðurkenndi það um leið og bað þjóðina afsökunar í sjónvarpi á að hafa tekið of djúpt í árinni í útrásinni. Gleymdu því ekki.
Eru þeir þá allt í einu fixeraðir á lagaskyldur en ekki siðferðilegar skyldur? Þetta mál er allt miklu stærra en það virðist og má alls ekki afgreiðast í kyrrþei. Það er líka barnaskapur að halda því fram að okkar sé öll sökin. Íslendingum ber skylda til (og þar á meðal er forsetinn) að tala um málið þannig að það komi hagsmunum okkar fjárhagslegum sem allra best. Af hverju er hann gagnrýndur fyrir það?
Kristinn
Harðar ásakanir opinberra aðila í Hollandi: Seðlabanki Íslands laug um stöðu Landsbankans.
Getur verið að þetta sé ástæðan þess hversu Hollendingar séu ósanngjarnir og vondir við okkur?
Líkt og Íslendingar hafa Skotar selt sig ódýrt, í gegnum tíðina.
Very typical fyrir Samfylkignarfólk að tala svona.
Ég las allar athugasemdir, en vona menn móðgist ekki þó ég svari bara í belg og biðu.
Sjálfsagt er að fyrirgefa þeim sem biðjast afsökunar, en ekki þar með sagt afsökunarbeiðnin geri menn frjálsa frá gagnrýni eða veiti þeim heimild til hvaða verka sem er eftir hana. Ég sé því ekki hvaða máli það skiptir að Ólafur hafi beðist afsökunnar. Í fjölþjóðlegu samhengi skiptir það svo engu máli - en deilan er einmitt fjölþjóðleg.
Það er vel þekkt í rökræðu að búa til efstastig úr máli andstæðingsins, en fáum finnst það heiðarlegt. Með því að benda á að forseti fari of geyst í dag, er ég ekki að mæla með því hann "krjúpi við fallöxina" á morgun. Fjarri því.
Góður punktur með hótanir í garð kerfiskarla - þær geta sannarlega virkað því ábyrgðarkrafan er sterk í bresku samfélagi. En þá er betra þeir sem hóta séu með sitt sæmilega á tæru; því fer fjarri í þessu máli.
Það er fráleitt ég tali um skilyrðilausa uppgjöf; en ef einhver möguleiki á að vera á öðrum (betri) samningum, er grunnatriði að menn máli sig ekki út í horn með glórulausum yfirlýsingum.
Ég hef frá upphafi hvatt til að Íslendingar kæri Breta, en er jafnframt fullviss um það myndi valda þjóðinni skaða. En áttum okkur á að lagaágreiningur skiptir engu máli ef bara er þvaðrað um hann. Hvað stoppar þá sem vilja fara þá leið? Af hverju er verið að væla í mér yfir því? Hvað vilja menn ég geri; skrifi hugljúft blogg hvar ég lofa því, gegn eigin fullvissu, að allt fari ósköp vel og dásamlega ef Íslendingar fara í málaferli? Mér dettur það ekki hug.
Gott að menn hafi loks áttað sig á að Bretar bera engar lagalegar skyldur varðandi Landsbanka á Guernsey; enda ritað á vefsíðu bankans, frá upphafi, að innistæður væru ekki tryggðar af breska tryggingasjóðnum, heldur íslenska móðurfélaginu. Lagalega ábyrgðin (parental guarantee) liggur sem sagt á Íslandi og sjálfsagt að þarlend stjórnvöld stígi þá fyrsta skrefið hvað siðferðiskröfuna varðar. Geri þau það, skal ég hvetja bresk stjórnvöld til hins sama. Sjálfsagt mál.
Að síðustu; ég er forvitinn að vita frá "andstæðingum", hvort svör mín hafi aukið eða minnkað líkur á við næðum sameiginlegum fleti? Svörin voru vissulega margfalt vægari en orð forseta, en hefði ég kannski mátt svara af meiri hógværð og sáttfýsi? Eða var þetta besta leiðin til að ná til ykkar - og ég mætti jafnvel gerast töluvert forhertari?
Síðustu athugsemdinni mun ég svara í sérstöku bloggi, í tilefni þess ég hef nú í tvígang á sama deginum verið kallaðar málsvari Samfylkingar. Gaman að því, þó töluvert vanti á rannsóknarvinnu viðkomandi. Sem segir svo ansi margt um rannsóknarvinnu viðkomandi varðandi önnur mál sem þeir tjá sig um.
Núverandi ríkisstjórn, já.
Í örstuttu máli; hennar mesti styrkur felst í Steingrími (maður sem telst líklega einn af mestu "andstæðingum" mínum í íslenkri pólitík...svo það fari ekki milli mála). Hennar helsti veikleiki felst í forsætisráðherra sem er einfaldlega ónýtur. Jóhanna er líklega ágæt í ákveðnum embættum, en sem forsætisráðherra hefur hún verið verri en engin.
Gegnsæi hefur skort að mestu - það er engin kraftur í ríkisstjórninni og hún hefur brugðist fólkinu fullkomlega varðandi heiðarlega upplýsingagjöf um hvað ríkisstjórnin ætlar sér.
Ef þetta væri "kraftakeppni" er stjórnarandstaðan klárlega sigurvegari.
ÞEssi leikur er orðinn svo þreyttur. Það dæmi sem liggur mér efst í huga er einmitt komment frá einum ættingjanum þegar ég lýsti yfir andúð á Davíð Oddsyni frá borgarstjórn og uppúr. "hvað með Ingibjörgu Sólrúnu?" Eins og það væri bara pláss fyrir eitt fífl í einu á Íslandi
Það verður að segjast að ÓRG hefur verið hækja útrásavíkinga og valdið íslensku þjóðinni stórtjóni. Klárlega er ÓRG að strúka "egóið" sitt á leið úr embætti, og það á kostnað almennings sem situr eftir í súpunni.
Það er allt í tómu tjóni á íslandi. Tekur áratugi að endurheimta traust erlendra fjárfesta og stjórnvalda.
Besti gjörningur ÓRG væri að segja af sér strax. Því samfara væri best að leggja niður embætti Forseta Íslands.
Tekið skal fram mér hefur ævinlega reynst auðveldara að gefa ráð en fara eftir - svo ég mun áfram lenda í að alhæfa og detta í "fótboltagírinn". Treysti á að lesendur sparki í mig þegar þörf er á :-)
L. Síðasta athugasemdin þín skilaði sér í hlátri; skemmtilega orðað.
kv. Heilbrigð skynsemi (fun.blog.is)
Forsetinn er á varhugaverðri braut og spurning hvort hún sé nokkuð betri en sú hin fyrri og ræðurnar bera vitni um.
Satt að segja treysti ég forsetanum tæpast lengur. Ákvörðun hans sð skrifa ekki undir lögin var röng að mínu mati og gerði meiri skaða en gagn. Mistök eða jafnvel dómgreindarskortur.
Það að hann sé núna í einhverju sóló varnarstríði fyrir okkar málstað er hreint ekki gott. Hversu einkennilegt sem það nú er þá hættir erlendum fjölmiðlum til að misskilja manninn og þá er betra heima setið en af stað farið.
Eins og Elvira Méndez-Pinedo greinir frá þá er þetta hvorki meira né minna en a legal dispute that will define the legal history of Europe and Iceland and, by extension, European integration. European obligations and European rights are linked together. From the perspective of European law, it is highly questionable whether EU States can request the compliance of obligations from an EFTA/EEA State and its citizens without providing, at the same time, a proper system of judicial review with appropriate rights of defence.
Mitt atkvæði verður klárt NEI. Þetta skal fara rétta leið til dómstóla, þó það þurfi að beita þrjósku og éta íslenskt bygg til þess.
Ég nenni ekki að eltast við orðalag Forsetans, mér er sama hvaðan gott kemur.
Ég kýs hins vegar að greina vandann og mynda mér skoðanir eftir því, Forsetinn er ekki hluti af vandanum, allavega ekki í augnablikinu, hann gæti allt eins orðið það, það er engu að treysta.
Vandinn liggur hins vegar í spilltu fjármálakerfi nýfrjálshyggjunnar sem okkur Íslendingum var þröngvað í af IMF sem átti engan vegin við í okkar litla hagkerfi, Lettar gengu einnig nauðugir í snöruna, þar hafa frændur okkar Svíar hreiðrað um sig líkt og mafíósar og mjólka hagkerfið þar grimmt, en vesturveldin kröfðust þess að IMF hefði úrslitavald um efnahagsþróun þar í landi.
Það var aldrei nein inneign fyrir þessu heimsgóðæri, þess vegna hlaut að koma að því að það yrði innleyst með skuldsetningu ríkja heims með stjarnfræðilegum upphæðum.
Það má hafa miklar áhyggjur af athyglisbrestum þjóðarinnar sem annara þegar hún hefur í raun ekki hugmynd að hún sé í raun ennþá klappstýra glæpamanna sem stýra með óttann að vopni.
Að þingi þjóðar sé hótað með herlögum gangist það ekki undir skuldir fjármálafyrirtækja ætti að kveikja viðvörunarljós, en fólk er löngu orðið vitfirrt og úr tengslum við raunveruleikann, mengað af græðgi og meðvirkni.
Ólafur Ragnar Grímsson: Herra forseti, góðir Íslendingar. Hafskipsmálið er stærsta gjaldþrotamál í sögu lýðveldisins. Annar stærsti þjóðbankinn, eign okkar allra, mun tapa hundruðum milljóna og sérhver fjölskylda í landinu verður rukkuð um sérstakan Hafskipsskatt þótt Þorsteinn Pálsson segi nú að hann ætli að fela hann undir öðru nafni.
Hafskipsmálið varpar kastljósi á lúxuslíf peningastéttarinnar í þessu landi sem notar lánin úr þjóðbankanum til að dvelja í olíufurstasvítum á dýrustu hótelum heims þar sem nóttin ein kostar meira en tvenn mánaðarlaun fiskverkunarfólks. Hafskipsmálið sýnir hagkerfi hins frjálsa fjármagns, kjarnann í hinni nýju stefnu Sjálfstfl. í naktri mynd, matadorkeðjur hliðarfyrirtækja, skúffufyrirtækja og platfyrirtækja þar sem peningarnir úr banka fólksins eru færðir af einum reit á annan, úr Hafskipum í Reykvíska endurtryggingu, úr Reykvískri endurtryggingu í Staðarstað hf. og þannig áfram koll af kolli, en þegar upp er staðið og Hafskipsskatturinn kemur til okkar hinna standa Ragnar og Björgólfur og allir hinir forstjórarnir í matadorkeðju Sjálfstfl. uppi ríkari, miklu ríkari en þegar þeir hófu þennan leik. Það verður ekki gengið að þessum eignum þeirra. Þeir tapa ekki. En það erum við hin sem munum borga. Hafskipsmálið er sagan um blómann úr forustusveit Sjálfstfl. í Reykjavík og víðar um land, ráðherra, þingmenn, bankastjóra, formenn flokksfélaga, framkvæmdastjóra flokksins og forustumenn kjördæmasambanda sem allir tóku höndum saman innan vébanda Hafskips. Aldrei hafa í íslenskri sögu verið jafnmargar silkihúfur Sjálfstfl. saman komnar í einu fyrirtæki."
og lokaorðin:
"En umfram allt, góðir Íslendingar, þurfum við að sameinast um að endurreisa þann trúnað og það traust sem brostið hafa á undanförnum vikum, að tryggja að á Íslandi sé raunverulegt réttarríki og opinbert siðgæði sem samrýmist þeim kjarna lýðræðisins sem við viljum aðhyllast. Við þurfum að taka höndum saman um að geta sýnt og sannað öllum þjóðum sem við höfum skipti við að Íslendingar geti með sæmd talið sig til hinna siðuðu þjóða, hinna siðuðu lýðræðisþjóða þar sem réttarríkið stendur traustum fótum. Við megum ekki falla í þá gröf að fórna réttlætinu fyrir pólitíska flokkshagsmuni."
ræðan öll er hér:
http://www.althingi.is/altext/108/r_txt/1498-01.txt: