Ég sagði um daginn að það væri ekki markaður fyrir íslenskan málstað, en eftir að hafa hlustað á Ólaf Ragnar hafa runnið á mig tvær grímur.
Hvað sem segja má um Ólaf, eru ekki margir sem hafa "gengið út" eftir
viðtal við Paxman sæmilega óskaddaðir. Ég myndi segja Ólafi hafi tekist bærilega til. Í morgun tók Evan Davis
viðtal við hann á BBC4 (Today), og enn kom Ólafur ágætlega út. Þar var reyndar engin harka á ferðinni, heldur þægilegt spjall.
Það sem eftir stendur er þetta.
Í báðum viðtölum beitti Ólafur hárbeittu vopni sem ég hafði ekki hugsað út í; þ.e. að leggja áherslu á að þjóðaratkvæðagreiðslur væru almennt notaðar í Evrópu, þó Bretar fengu sjaldnast að njóta slíkra fríðinda. Í báðum viðtölum var þetta meginröksemdin og á henni hamraði hann.
Það verður ekki tekið af honum að þessi áhersla er framúrskarandi. Þessi áhersla á sér hljómgrunn meðal flestra flokka og flokksmanna á Bretlandi, enda hafa bæði Verkamannaflokkur og Íhaldsflokkur fengið á sig harða gagnrýni á allra síðustu árum fyrir að leggja ekki tiltekið mál undir þjóðina. Segja má Ólafur hafi talað ofan í reiði Breta vegna þess og hugsanlega náð að gera Ísland að arninum sem Bretar fá sjaldnast að orna sér við.
Eiginlega tær snilld.
En gætið að einu.
Með því að einblína á þessi rök, hefur Ólafur fest atkvæðagreiðsluna á Íslandi rækilega í sessi. Ætli Íslendingar sér að
bakka út á þessum tíma, er hætt við að merkilega góð frammistaða Ólafs fari fyrir lítið.
Þá skal einnig bent á að Ólafur ítrekaði margoft á að Íslendingar ætluðu sér að greiða upphæðina og standa við sitt. Um það væri samstaða meðal allra flokka. Þetta er skynsamleg afstaða sem vonandi róar málið, en um leið hefur síðasti naglinn verið slegin í líkkistu þess áróðurs að almenningur ætli sér ekki að borga fyrir einkafyrirtæki.
Ég vona ég heyri þá steypu aldrei aftur, enda var henni varpað úr glerhúsi.
Nú er svo spurning hvaða áhrif allt þetta hefur, ef einhver. Því í sjálfu sér skiptir litlu þó finna megi jákvæðar blaðagreinar og flokkspólitíska gagnrýni á stefnu Brown í breskum athugasemdadálkum. Markaðurinn horfir ekki endilega eins á málin, né tekur tillit til tilfinningaþátta.
En hvað sem því líður, eru jákvæð ummæli auðvitað góð, burtséð frá áhrifum.
Í framhaldi mættu menn velta fyrir sér hvernig umræðan væri, ef hundruð þúsunda Breta væru enn að fá upp eftirfarandi texta á vefsíðu Icesave og biðu þess íslensk stjórnvöld gerðu upp við þá?
We are not currently processing any deposits or any withdrawal requests through our Icesave internet accounts. We apologise for any inconvenience this may cause our customers. We hope to provide you with more information shortly.Þetta eru skilaboðin sem breskir innistæðueigendur fengu, á sama tíma og íslenskir viðskiptavinir bankans fengu allar innistæður sínar greiddar upp í topp. Og sumir gott betur.
Gæti verið Íslendingum reyndist erfiðara að finna jákvæð skrif ef innistæðueigendurnir væru enn að bíða?
Svarið er auðvitað augljóst.
En hvort fólk hafi þroska til að viðurkenna það, er allt annar handleggur.
Tilvísa
Furl
Facebook
Vista PDF
Prenta
Senda
Líkt og ég hef oft minnst á, lít ég á sem meginkost bresku pressunnar hve hart þeir ganga fram, jafnvel þó þeir tali gegn eigin þjóð eða þjóðarhag.
Sannir blaðamenn gagnrýna án tillits til slíkra þátta.
Á Íslandi væru viðlíka skrif, hvar hagsmunir annarra þjóða væru kynntir, stimpluð sem landráð.
Við vitum ágætlega hverjir færu þar fremst í flokki gaggara.
Fíflin og sveitamennina finnur þú töluvert nær en þig grunar.
En ég nota reyndar þetta orðalag með vitund og vilja.
Því þessi tæra snilld, getur allt eins snúist algerlega á næstu dögum, rétt eins og "tæra snilldin" hin fyrri :-)
Verði nú ákveðið að banna þjóðinni að greiða atkvæði um málið, eftir allt lýðræðisgortið í háttvirtum forseta og hin föstu skot hans á ómerkari þjóðir sem leyfa þegnunum ekki að ráða, mun Ísland standa eftir sem fullkominn auli.
Þeir eiga það sameiginlegt fjandvinirnir Davíð Oddsson og Ólafur Ragnar Grímsson að þeir hafa aldrei hætt í pólitík eftir að þeir hættu í pólitík...
Það er rétt hjá þér, fáir gera þetta betur en Ólafur Ragnar. Ég er sammála þeirri greiningu að hann hefur með þessu rökum gert erfiðara fyrir Íslendinga að skjóta sér hjá þjóðaratkvæðagreiðslunni.
þetta er auðvitað langt frá því að vera búið. Þessir síðustu 2 dagar voru dagar íslendinga með "the element of suprise"
Bretar og Hollendingar þurfa nokkra sólarhringa til að ráða ráðum sínum og þá fyrst skulum við fagna ef ástæða er til. Ég vona svo sannarlega að ég hafi haft rangt fyrir mér þegar ég mat samningsstöðu okkar veika en mig grunar að nú fáum við að kynnast Machiavelli'ískum realisma.
Bretar og Holl gætu auðveldlega komið sér saman um að bíða og sjá og segja bara, - hversvegna að semja aftur þegar við erum þegar með samning sem allar ríkisstjólrnirnar eru aðilar að? - og eru eitthvað meiri líkur á að ríkisstjórn Íslands og forsetinn standi við það samkomulag?
Svo gætu þeir auðvitað sagt - Þið talið mikið um lýðræði og þjóðaratkvæði og ekki viljum við fara að neita ykkur um það - en gerið ykkur grein fyrir því hverjar afleiðingarnar verða ef þið hafnið lögunum.
Nú er ég ekki að segja að þetta muni verða svona en það gæti vel farið þannig og er mun líklegra en að þjóðirnar fyllist skyndilega gífurlegu örlæti í okkar garð. Hverjar yrðu afleiðingarnar af því - og ekki bara fyrir Breta? (og hér er ég ekki að tala um hversu réttlátar eða óréttlátar þær skuldir kunna að vera)
Líklega það að hver þjóðin á fætur öðrum beitir klækjabrögðum eins og þessum og neitar að greiða skuldir við AGS, World Bank og stóru ríku þjóðirnar. Síðan, ef þessu yrði hafnað væri sú staða komin upp að ekki væri annað hægt en að herða verulega að okkur.
Án efa verður fórnarlambið í þessu öllu lýðræðið sem menn tala nú svo fjálglega um. Hvar voru þessir sömu lýðræðiselskendur veturinn 2008-2009 þegar stór hópur fólks var að berjast fyrir auknu lýðræði? Jú lestir voru þeir í felum og merkilegt nokk, nú vilja þeir fara aftur í felur, allt í plati við viljum bara fá að reyna að semja aftur, það var aldrei meiningin að fara í þjóðaratkvæði. Þetta er að koma skýrt fram hjá bæði Bjarna Ben og Sigmundi Davíð.
Það kann jafnvel að vera að löndin fallist á eitthvað sem lítur út fyrir að vera ÖRLÍTIÐ betri samningur svo hægt verði að draga lögin til baka og setja ný sem allir geti beygt stolt sitt undir. Hinsvegar eru ENGAR líkur á meiriháttar viðsnúningi, ENGAR, sérstaklega hjá Hollendingum þar sem almenningur (ekki bara sveitarfélög) fékk ekki allt sitt bætt upp í topp og mun meiri reiði er ríkjandi.
Svo vinnur það ekki með okkur að Verkamannaflokkurinn er í vanda og þarf á öllu sínu að halda til að halda völdum og Brown er hálf valtur í sessi og að byrja kosningabaráttu og má ekki við því að líta út fyrir að vera linur. Hann mun því ekkert geta gefið sig í málinu nema ef það verði skýr vilji bresks almennings að gefa þetta mál eftir.
Ef illa helst á málum gætum við álpast til að verða óvinurinn sem Brown vantar til að sýna styrk sinn.
Ég tek undir að málið er síður en svo í höfn. Fjölmargt í stöðunni fyrir viðsemjendur, meðan kostir Íslendinga eru færri og erfiðari.
Þá tek ég undir að menn verða að átta sig á afleiðingunum í víðu samhengi og spyrja sig af fullri alvöru hvort líklegt sé að viðsemjendur fari að gera eitthvað sem gæti orðið öðrum fordæmi.
Ég sá viðtal við einhvern breskan fréttamann á RÚV sem var á annarri skoðun en þú. Hann taldi að ef þetta væru enn 300þ. sem væru búnir að tapa sparnaði í vafasömum bönkum þá myndi almenningur segja sem svo að þeir gætu sjálfum sér um kennt. En þar sem þetta væru nú kröfur breska ríkisins sem almenningur þyrfti að greiða fyrir með skattpeningum þá væri málið umdeildara.