Anne Sibert talar um tjáningarfrelsi.  Ekki sýnist mér veita af að minna á það.  Bjóst reyndar við gríðarlegri öldu mótmæla í gær, eftir að formaður stjórnmálaflokks óskaði eindregið eftir því að þaggað væri niður í fólki sem hann er ósammála.

En líklega er tjáningarfrelsið farið að vefjast fyrir mörgum - nú þegar viðföngin eru ekki "negradrengir" eða múslimar, heldur íslenska þjóðin.  Eitt er að verja skrif um "hitt fólkið", annað að taka við gagnrýni á sig og sína.
Þá róast hugsjónamennirnir niður og sumir minnast ekkert á tjáningarfrelsi þessa dagana.

Vert að muna.

Hvað Sigmund Davíð varðar, treysti ég því hann hafi ekki hugsað ummæli sín til enda.  Þetta hafi verið mistök sem óþarft er að gera of mikið úr.
Því skilaboðin virðast vera þau, að ef framsókn kemst til valda verði þeim refsað sem tala gegn línunni.

Slík skilaboð eru óþolandi fyrir flokk sem gengið hefur í gegnum töluverða endurnýjun.  Víða hefur valist gott fólk sem ég trúi ekki samþykki slík vinnubrögð.

----

Enn er rætt um Icesave við Breta og Hollendinga.  Væntingar virðast á sama stað og síðast þegar Íslendingar sömdu við sjálfa sig og kynntu svo niðurstöðuna fyrir viðsemjendum.

Þá fór ekki vel, en kannski það gangi betur í þetta sinn.

Nái samninganefndin lendingu með þær áherslur sem lekið hafa í fjölmiðla, skal ég fyrstur rita hamingjuóskir.

En skal éta alklæðnað að vali lesenda áður en ég skrifa nokkuð.

----

Í fyrradag renndi ég örsnöggt yfir skjámyndasafnið frá hruni.  Það sem gengið hefur á er ótrúlegt!

Í mínum huga er Icesave voldugasta skjaldborgin um spillta stjórnmála- og kaupsýslumenn.  Kjósendur slógu henni upp og sinna viðhaldi af miklum áhuga.

Valdakjarnar innan allra flokka sjá hag sínum best borgið með hörðum átökum um mál sem er í besta falli hóflega mikilvægt fyrir framtíðarhagsmuni landsins.  Í átökunum er þess gætt að hrífa almenning með og látið líta út sem Ísland sjálft sé undir - að markmið útlendinga sé að knésetja þjóðina og hnupla af henni öllu því sem henni er kærast. 

Upphafspunkturinn færður til.  Ísland gerði engum neitt, en aðrir eru að gera Íslandi.  Munum illsku útlendra í 1000 ár, en gleymum þætti Íslands þegar í stað.

Þrátt fyrir öflugan fréttaflutning DV af spillingu á sjálfu alþingi, og víða í stjórnsýslunni, geta stjórnmálamenn treyst því það gleymist við næstu frétt af Icesave málinu.

En kannski vill fólk gleyma?  Kannski vill fólk ekki breytingar, í raun og veru?  Fólk virðist þreytt.  Vill sigra í Icesave, en hvað svo?

Margt bendir til þess óskin eina sé ekki að spillingin hverfi - heldur að hún verði betur falin.  Að siðleysið fari aftur í reykfylltu bakherbergin - og almenningur geti ornað sér við aðkeyptar skýrslur um hvað allt sé gott á Íslandi. 

Að spillingin verði betur falin.

Svo engin þurfi að tala um. 

Eins og í gamla daga.

Tilvísa Furl Facebook Vista PDF Prenta Senda