The Alchemist eftir Paulo Coelho er afskaplega þekkt saga; sú sem mestrar hylli hefur notið eftir þennan ákveðna höfund.
Einfaldleiki frásagnar pirraði mig og mér fannst hún á (löngu) tímabili minna fremur á lítt dulbúna sjálfshjálparbók en bókmenntaverk sem virkilega kveikir í lesanda.  Þegar 2-3 blaðsíðum var spanderað í samræðu aðalsöguhetjunnar við hjartað í sjálfum sér, lá við að ég legði bókina frá mér og sneri mér að einhverju öðru.  En ég barðist áfram því stutt var eftir.
Það var svo þegar ég lauk við síðustu blaðsíðurnar að ég áttaði mig á að hér er um að ræða óþarflega langa útgáfu af týpískri dæmisögu Aesop.

Í bók Coelho má samt finna ýmis gullkorn sem fer eflaust vel á að vitna til þegar maður vill þykjast spakvitur.  Það er kannski hennar helsti kostur. 
Hann er þó of smár til að ég geti með góðri samvisku mælt með The Alchemist.

Tilvísa Furl Facebook Vista PDF Prenta Senda